graveren (drukprocedé)
engraving
Cornelis Bloemaert (II) (vermeld op object)
Cornelis Bloemaert (II) (mentioned on object)
after painting by
naar schilderij van
naar schilderij van Abraham Bloemaert (vermeld op object)
after painting by Abraham Bloemaert (mentioned on object)
prentmaker
printmaker
prentmaker: Cornelis Bloemaert (II) (vermeld op object), Utrecht (stad)
printmaker: Cornelis Bloemaert (II) (mentioned on object), Utrecht
Utrecht
Utrecht (stad)
Cornelis Bloemaert II (1603-1692), gravures, 1625-1628
In de 17de eeuw werd in de Nederlanden graag en veel in de eigen taal gezongen. Daartoe verschenen talloze liedbundels en losbladige teksten voor vrijwel elke gelegenheid: voor een huwelijk of in huiselijke kring, onder muzikale begeleiding maar ook enkelstemmige meezingers voor markt en kroeg. Allerlei onderwerpen werden bezongen, meestal op een bestaande melodie. Welke dat moest zijn, stond bovenaan de tekst.
Cornelis Bloemaert II (1603-1692), engravings, 1625-16282
In the 17th century, people in the Netherlands liked to sing in their own language. To this end, countless collections of songs and loose-leafed texts were published for nearly every occasion: for a wedding or in a domestic setting, with musical accompaniment but also single-part sing-alongs for the market and pub. The subjects were varied, and usually sung along to an existing tune. Which one it should be was written at the top of the lyrics.
object number
objectnummer
print
prent
width
breedte
height
hoogte
paper
papier (materiaal)
plaatrand: hoogte 172 mm x breedte 118 mm
verzamelaarsmerk, verso, gestempeld: Lugt 240
Twee jongens zingen vanaf een muziekblad. De voorste jongen houdt het blad in zijn handen, tussen zijn vingers klemt een krakeling. De tweede jongen kijkt over de schouder van de ander mee. Met een tweeregelig onderschrift in het Nederlands.