borduurwerker
borduurwerker: attributed to Lammertje de Ronbaij, Amsterdam
borduurwerker: toegeschreven aan Lammertje de Ronbaij, Amsterdam
Amsterdam
borduurwerker: toegeschreven aan Laurentia de Ronbaij, Amsterdam
borduurwerker: attributed to Laurentia de Ronbaij, Amsterdam
borduren
embroidering
weven
weaving
S.A.C. Dudok van Heel, 'Egelantiersgracht nr 14 in kruissteekjes', Maandblad Amstellodamum 68 (1981), p.16-18 [via P. Griffiths-Wardle].
Merklap van katoenen mousseline waarop een huis met klokgevel onder het Amsterdamse stadswapen
object number
objectnummer
merklap
width
breedte
length
lengte
muslin
mousseline
cotton (textile)
katoen
zijde
silk
Bruikleen van het Koninklijk Oudheidkundig Genootschap
Merklap van katoenen mousseline waarop met veelkleurige zijde in kruissteek een huis met klokgevel onder het Amsterdamse stadswapen is geborduurd omgeven door kleine voorstellingen. Onder het stadswapen bevindt zich midden op de merklap een grachtenhuis met klokgevel waarop in de nok van het dak het jaartal 1753 en de letters IDR zijn geborduurd. De punt van het dak wordt omgeven door de tekst: DITHVYSISGESTICHT/DOORMYNGROOTVADER/ENDATINTLIGT. Links en rechts van het stadswapen een ovaal waarin links de letters LDR en rechts het jaartal 1753. De doek is verder opgevuld met diverse kleine scenes en losse ornamenten. Het geel is omgeven door een meanderende rand.
Merklap in lijst. In 1958 zonder lijst, naar depot K.O.G. Achter glas, met het Amsterdamse wapen. Afbeelding van een huis op de Egelantiersgracht met het bijschrift:"Dit huys is gestigt door mijn grootvader, en datin 't ligt". 1697, IDR links van wapen LDR, rechts 1753.
On loan from the Koninklijk Oudheidkundig Genootschap
Het tegenwoordige huis Egelantiersgracht 14 werd op 17 juli 1693 door Jacob de Ronbaij gekocht. De letters IDR op de gevel verwijzen naar deze blauwverver (1655-1749). Kennelijk heeft hij het huis in 1697 laten verbouwen. Zijn zoon Willem (1699-1758), kousenverver en zijn echtgenote Jacomina Selijns (1702-1783) hadden drie dochters: Lammertje (1738-41), Laurentia (1740-1819) en Lammertje (1743-1819). Gezien hun leeftijd, was het hoogstwaarschijnlijk Laurentia die de merklap heeft gemaakt. In haar inventaris van 1820 wordt 'Een geschildert kist met eenig hantwerk f. 1,25' (op zolder) vermeld. Hoewel zij nog steeds in het ouderlijk huis woonde, was het door haar erven gekocht en verandert. Oorspronkelijk waren het twee huizen, no.'s 8 en 10 (Laurentia woonde in 8), maar nu tot één geheel gemaakt. [B. du Mortier 2002] Jacob de Roubaij, blauwverver, liet het door hem gekochte huis aan de Egelantiersgracht (nu nr. 14) in 1697 verbouwen. Zijn zoon Willem was kousenverver en getrouwd met Jacomina Selijns. Van hun drie dochters is Laurentia de vermoedelijke maakster, maar het enorm grote huis op haar merklap moet wel door een ander - met een bouwkundig oog - zijn voorgetekend. Opmerkelijk zijn de hoenderhof met de cypressen en de elegante scène, respectievelijk links en rechts onder, waarin een dame een boeket wordt gepresenteerd door een elegant geklede heer met lange pruik en een degen op zijn zij. [Schipper-van Lottum, M.G.A. 1995]