etsen
etching
aquatint
engraving
graveren (drukprocedé)
hand coloring
met de hand kleuren
Robert Pollard (I) (mentioned on object)
prentmaker
printmaker
printmaker: Robert Pollard (I) (mentioned on object), England
prentmaker: Robert Pollard (I) (vermeld op object), Engeland
Engeland
England
publisher
uitgever
publisher: John Raphael Smith (mentioned on object), London
uitgever: John Raphael Smith (vermeld op object), Londen
London
Londen
prentmaker: Francis Jukes (vermeld op object)
printmaker: Francis Jukes (mentioned on object)
after drawing by
naar tekening van
after drawing by Thomas Rowlandson (mentioned on object)
naar tekening van Thomas Rowlandson (vermeld op object)
Peter Raissis, Prints & drawings Europe 1500–1900, Sydney 2014.
Vauxhall Gardens musicians, 5 februari 2020 - http://www.vauxhallgardens.com/index.html - webpagina met data uit het boek door David Coke en Alan Borg en hyperlinks voor meer informatie, door David Coke en laatst herzien in 2017.
David Coke en Alan Borg, Vauxhall Gardens: A History, New Haven/New York, 2011.
Twee staten bevinden zich in de collectie van het Rijksmuseum.
titel op object
title on object
objectnummer
object number
prent
print
width
breedte
height
hoogte
papier (materiaal)
paper
Een menigte van 'Nobles and Nobodies' in het populaire lusthof Vauxhall Pleasure Gardens in Londen. Enkele personen uit de Londense high society kunnen worden geïdentificeerd. De vocalist op het balkon is de 38-jarige Frederika Weichsel. In het orkest zit Jacob Nelson, de paukenist die vanaf 1753 optrad in Vauxhall Gardens. Naast hem zit John Abraham Fisher op hobo en mogelijk Hezekiah Cantelo. Vooraan bij Weichsel zit de violist François Hippolite Barthélémon, die in 1783 met pensioen ging. James Hook, componist, organist en muzikaal directeur, is mogelijk zichtbaar tussen Barthélémon en de zangers. Rechts op de voorgrond fluistert de prins van Wales (de latere koning George IV) iets in het oor van de actrice Mary Robinson (ook bekend als Perdita Robinson), die gearmd staat met haar kleinere oudere echtgenoot, Thomas Robinson. Om hen heen staan waarschijnlijk leden van de familie Tyers, uitbaters van de Vauxhall Gardens (mogelijk Jonathan en Margaret of Bryant Barrett en zijn vrouw Eliza). De vrouw aan tafel rechts is mevrouw Barrey, een bekende madam werkzaam op Sutton Street, Soho in Londen, met één van haar werkneemsters en gezelschap. Links vooraan staart 'macaroni' Edward Topham, bekend als 'scandalmonger to the world', door zijn monocle naar Giorgiana Spencer, later Cavendish, de hertogin van Devonshire en haar zus Henrietta Frances Spencer, later Ponsonby, burggravin van Duncannon en gravin van Bessborough. Achter een boom staat Henry Bate-Dudley, 'Fighting Parson' redacteur van de Morning Herald, of Thomas Tyers, entrepreneur en uitbater van Vauxhall Gardens tussen 1729 en 1767. Daarnaast staat James Perry. In de loge linksonder, de 'supperbox', zitten de schrijvers Samuel Johnson, James Boswell, Oliver Goldsmith en Hester Lynch Piozzi , ook bekend als Hester Thrale.
blad: hoogte 545 mm (binnen plaatrand afgesneden) x breedte 786 mm (binnen plaatrand afgesneden)
verzamelaarsmerk, verso, gestempeld: Lugt 2228
nummer, recto, handgeschreven: ‘no. 295’
aquatint, ets en gravure, met de hand gekleurd
De aquarel van Rowlandson uit 1785 was een geschenk aan Frederika Weichsel, ter ere van haar pensioen. Dit verklaart ook de samenstelling van de personen (en hun escapades) die soms ver voor 1785 speelden of over mensen gingen die al waren overleden. De tekening werd in prent omgezet door Pollard en was binnen mum van tijd populair in Engeland en daarbuiten. Vauhall Gardens werd in 1661 opgericht en bleef tot 1859 een zeer populaire plek in Londen. De uitbater die in 1728 het land overzag, Jonathan Tyers, introduceerde na grondige restauraties een toegangsprijs van één shilling. Zo werd het een tuin waar men kon genieten van muziek, eten en drinken en werd bezocht door een bont gezelschap van mensen uit alle lagen van de bevolking. Tyers verhoogde de prijs in maart 1737 tot één gienje per ticket, waarmee twee mensen naar binnen konden. Hij gaf 1000 tickets uit dat jaar. De prijs steeg in 1740 tot 1,5 pond sterling en in 1748 tot twee gienjes. Het ontwerp van de kaarten verschilde per jaar, die in 1749, 1750 en 1751 waren gedateerd. Op sommige tickets staat de naam van de eigenaar gegraveerd. De meeste kaarten waren gemaakt van een legering van zilver of koper, maar het ticket voor een levenslange toegang voor Tyers vriend William Hogarth, was gemaakt van goud, en bevindt zich nu in de collectie van het British Museum, onder inv. nr.: 1913,0515.1.