etching
etsen
intaglio printmaking technique
plaattoon
anoniem
anonymous
prentmaker
printmaker
Italy
Italië
naar tekening van
after drawing by
naar tekening van Bartolomeo Ammannati (mogelijk), Italië
after drawing by Bartolomeo Ammannati (possibly), Italy
Antonio Lafreri
publisher
uitgever
Rome
Peter Parshall, 'Antonio Lafreri's Speculum Romanae Magnificentiae', Print Quarterly, vol. 22 (2006): pp. 3-28.
objectnummer
object number
serietitel
series title
print
prent
breedte
width
hoogte
height
paper
papier (materiaal)
Purchased with the support of the F.G. Waller-Fonds
Gezicht op de binnenplaats van de Villa Giulia met in het midden een nymphaeum, een aan nimfen gewijd monument, gebouwd door paus Julius III.
verzamelaarsmerk, verso, gestempeld: Lugt 2228
plaatrand: hoogte 294 mm x breedte 417 mm
verzamelaarsmerk, verso, gestempeld: Lugt 2760
Deze prent is geplakt op een oud albumblad. De prent wordt gerekend tot het supplement op het prentcorpus dat bekend staat als de ‘Speculum Romanae Magnificentiae’ (‘Spiegel van Romeinse pracht’). Dit corpus, bestaande uit prenten met voorstellingen van kunstwerken en gebouwen uit het antieke en het moderne Rome, vond zijn oorsprong bij uitgevers Antonio Salamanca en Antonio Lafreri. Deze twee buitenlandse uitgevers bundelden hun krachten te Rome in de periode 1553-1563. Hun prenten werden al snel razend populair bij toeristen en verzamelaars, die de prenten individueel of in grote groepen aanschaften. Grote groepen Speculum-prenten werden vaak op aanvraag samengebonden in albums. Er zijn verschillende Speculum-albums overgeleverd die allemaal verschillen van inhoud. Tussen 1573 en 1577 gaf Antonio Lafreri een speciale titelpagina uit (met de titel ‘Speculum Romanae Magnificentiae’) die mensen voor hun verzamelingen konden voegen. Het overlijden van Lafreri in 1577 betekende niet het einde van het corpus. Een groot deel van de koperplaten ging over op Claudio en Stefano Duchetti. De rest raakte verspreid over verschillende andere uitgevers. De populariteit van de Speculum-prenten wist nog geruime periode uitgevers te inspireren tot het laten maken van kopieën en het toevoegen van nieuwe prenten aan het corpus.